Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2015

Ο καθείς και η έκπληξή του

Στοίχημα δεν βάζω, έχω πάντως την αίσθηση ότι και οι τέσσερις υποψήφιοι για την προεδρία της Ν.Δ. ένιωσαν έκπληκτοι με το αποτέλεσμα της εσωκομματικής κάλπης. Ο καθείς και η ...
.... έκπληξή του, βέβαια, διαφορετικής καταγωγής και χρώματος.

Ο κ. Βαγγέλης Μεϊμαράκης δεν μπορεί παρά να έχει εκπλαγεί που βρίσκεται τόσο κοντά στην κατάκτηση ενός θώκου που μάλλον δεν είχε πολλούς λόγους να τον ονειρεύεται, πριν ο αποχωρήσας, λόγω της ήττας, κ. Αντώνης Σαμαράς τού αναθέσει τη μεταβατική προεδρία, προκρίνοντάς τον ως ακίνδυνο. Προβεβλημένο στέλεχος ήταν και είναι φυσικά ο κ. Μεϊμαράκης. 
Οχι όμως και του διαμετρήματος εκείνου που –τουλάχιστον θεωρητικά ή ευχολογικά– προσιδιάζει στην αρχηγία ενός κόμματος που τυγχάνει μόνιμος μνηστήρας της εξουσίας και αρκετά συχνά σύζυγός της. Θα πείτε, μήπως περίμενε ποτέ ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, φυγάς κάποτε από τη Ν.Δ., ότι θα ερχόταν καιρός που θα περνούσαν στα χέρια του τα ηνία ενός κόμματος που η ηγεσία του τον κατήγγελλε δριμύτατα ως διασπαστή; 
΄Η μήπως ο κ. Κώστας Καραμανλής είχε στη νιότη του περισσότερους λόγους από τον κ. Γιώργο Παπανδρέου να πιστεύει ότι θα γίνει αρχηγός κόμματος –και επιπλέον πρωθυπουργός–, με κυριότερο εφόδιο την ονομεταπωνυμία;

Την έκπληξη του κ. Κυριάκου Μητσοτάκη την προκαλεί η πιθανότητα να κατορθώσει (στον δεύτερο γύρο) ό,τι δεν κατάφερε η πολύ πιο έμπειρη και ικανή αδερφή του, η κ. Ντόρα Μπακογιάννη. 
Πολιτευόμενος εν ονόματι της Κεντροδεξιάς, αλλά με πολύ σκληρό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα κατά νουν (τόσο σκληρό που να τυγχάνει της εγκρίσεως και του κ. Αδωνη Γεωργιάδη), κέρδισε το ποσοστό του και σαν τυπικός εκφραστής του επωνύμου του αλλά και επειδή δεν συναποχώρησε με την αδερφή του, όταν εκείνη αποφάσισε να γευτεί προσωρινά την αρχηγία ενός προσωπικού κόμματος. 
Μολαταύτα, η έκπληξή του, που κατάφερε να υπερκεράσει τον κ. Απόστολο Τζιτζικώστα, δεν πρέπει να είναι μικρή.

Και ποια η έκπληξη που δοκίμασε ο κ. Τζιτζικώστας; Μα ακριβώς το ότι ήρθε τρίτος, ενώ το είχε δέσει κόμπο πως η πρωτιά δεν είναι απλώς σίγουρη αλλά αποφασισμένη από την ιστορία αυτοπροσώπως. 
Η χαμογελαστή κενότητα της αυτοεπαναλαμβανόμενης ρητορικής του, που άφηνε επιτηδείως ασαφή τα κρίσιμα, ώστε να τρυγήσει και στα ακροδεξιά και στα δεξιά και στα κεντροδεξιά, τον άφησε τελικά τραυματισμένο και στις τρεις αυτές εκδοχές «δεξιοσύνης». Θα του πάρει κάποιον χρόνο να συνέλθει. Ετσι γίνεται πάντα με όσους νιώθουν όχι ότι αδικούνται οι ίδιοι αλλά ότι στο πρόσωπό τους αδικήθηκε η χώρα όλη.

Οσο για τον κ. Γεωργιάδη, η έκπληξή του είναι οδυνηρότατη: Σκέφτεται ότι, τελικά, πολύ λίγοι ακόμα και στο ίδιο του το κόμμα θέλουν «να χάσει τον ύπνο του ο Τσίπρας», όπως ορκιζόταν ότι θα συμβεί αν του δινόταν η κομματική πρωτοκαθεδρία. 
Κι έχασε πια τον δικό του τον ύπνο, διαπιστώνοντας ότι ένας ύπουλος φιλοτσιπρισμός έχει διαβρώσει την ίδια του την παράταξη.

Δεν υπάρχουν σχόλια: